Blik op de Tuin (no. 921): week 39/2019

Boom in de opvang

In de botanische tuin van Bayeux, een klein stadje in Normandië, staan ca. 400 prachtige oude bomen. De tuin, bijna 3 hectare groot, staat op de lijst van historische monumenten en was vroeger een weide, die door Jean-Charles Delamare is geschonken om er een tuin voor een toenmalige tuinbouwschool aan te leggen. In 1864 is de tuin opengesteld voor publiek en staat deze in Normandië bekend als een van de mooiste landschappelijke parken van de 19e eeuw. De landschapsarchitecten, gebroeders Denis en Eugène Bühler, waren verantwoordelijk voor het ontwerp en maakten in hun tijd deel uit van de elite op hun vakgebied. Zij ontwierpen ook het Parc de la Tête d’Or in Lyon en het Parc du Thabor in Rennes.

De meest belangrijke plantensoorten die in de periode van 1859 – 1864 zijn aangeplant staan er nog. Zo ook een van de meest bijzondere elementen uit de tuin: ‘le hêtre pleureur’, een enorme treurbeuk. Deze beuk, Fagus sylvatica ‘Pendula’, heeft zo’n buitengewone omtrek, dat er een constructie is gebouwd, die de boom letterlijk moet opvangen. Het is heerlijk om op een zomerse dag door de tuin heen te wandelen. Op borden langs de aangegeven wandelroute staat veel informatie over de planten in de borders, maar ook over historische wetenswaardigheden van de stad. Zo is ook het verhaal te lezen van de vele lindebomen die in de stad zijn geplant, onder andere op Place Charles de Gaulle. Op dit plein hield generaal Charles de Gaulle, onder hun gebladerte, op 14 juni 1944, tijdens WO II, zijn eerste speech in bevrijd Frankrijk.

Anneke

T @blikopdetuin.

Blik op de tuin – Vragen kunt u stellen via: ; activiteiten Groei en Bloei Westland vindt u op: westland.groei.nl

 

 

 

 

 

 

 

Blik op de Tuin (no. 918): week 36/2019

Cider, Calvados en nog veel meer

Niet alleen de Opaalkust bij Calais, maar ook de Normandische kust is adembenemend. Wie, zoals ik, van ruige kusten houdt, kan hier zijn hart op halen. Maar Normandië is veel meer dan dat. Het is een streek vol verhalen, niet alleen uit het recente verleden, zoals over WOII, maar ook uit de tijd van de Kelten en Noormannen. Weelderig en groen zijn de heuvels en het pittoreske landschap doet denken aan het Engelse platteland aan de overkant van het kanaal. Leuk was het om op een grote appelboomgaard, met de welluidende naam ‘Clos de pommiers’,  te logeren waar het maken van cider tot de werkzaamheden behoort. Normandië is immers dé streek van de cider. Door appels en peren tot pulp te snijden, ontstaat er een dikke brij: de pommage. Het daaruit geperste sap is na een fermentatieproces van drie maanden geschikt om als cider te drinken. Sommige producenten persen hun appels nog op traditionele wijze: tussen lagen stro in een open houten pers. De beste cider is bestemd voor de distillatie van de welbekende Calvados, die wel enkele jaren moet rijpen om de beste smaak te ontwikkelen. Interessant is, dat het maken van cider en calvados al sinds de middeleeuwen plaatsvindt. Cider was net als bier beter te bewaren dan water en men dronk het dan ook als water. Er is zelfs een heuse Route du Cidre en u kunt bij producenten langs de route een glaasje proeven. Bent u een smulpaap? Ga dan in Normandië op een terras zitten en bestel crêpes met een glaasje cider, jammie!

Anneke

T @blikopdetuin.

Blik op de tuin – Vragen kunt u stellen via: ; activiteiten Groei en Bloei Westland vindt u op: westland.groei.nl