Blik op de tuin: week 16 – 2012

De planten van Auckland Botanic Gardens

Veel aandacht voor Phormium!

Omdat ons bezoek aan Nieuw-Zeeland in dat deel van de wereld tijdens het begin van de zomer was, vielen we qua groei en bloei met onze neus in de boter. Dat ervoeren we het meest tijdens ons bezoek aan de botanische tuin van Auckland. U weet dat het een hobby van me is om in het buitenland altijd minstens één botanische tuin te bezoeken en dat is deze keer ook weer gelukt. De Auckland Botanic Gardens liggen ten zuiden van Auckland in het plaatsje Manurewa. De tuin is totaal meer dan 64 hectare groot, waaronder 10 hectare subtropisch regenwoud. Er is zo veel te zien dat we er bijna zes uur lang hebben rond gewandeld. Hoewel het een vrij jonge tuin is, waarmee in 1973 een aanvang is gemaakt en die in 1982 voor het eerst open was voor publiek, doet de uitstraling ervan iets heel anders vermoeden. Super interessant is de Native Plant Collection, waar u als bezoeker kennis kunt maken met de verscheidenheid van de unieke flora van Nieuw-Zeeland. Er is hier aandacht voor vier belangrijke invalshoeken, te weten: de bedreigde inheemse plantencollectie, het determinatiepad, tuinieren met inheemse planten en de Flax Weaving collectie. De Flax Weaving collectie bestaat uit 40 variëteiten van Phormium tenax (New Zealand flax, harakeke in Maori) en Phormium cookianum (mountain flax, wharariki in Maori). Phormium is een wintergroene, vaste plant met zwaardachtige bladeren die wel tot twee meter hoog kan groeien. De bloemen van deze plant zijn geel, rood of oranje van kleur. Phormium is een belangrijke vezelplant. Deze vezels zijn niet alleen door de Maori gebruikt voor het weven van textiel en andere gebruiksvoorwerpen, maar ook de Europanen gebruikten ze, tot aan de tweede wereldoorlog, om er touw en zeil van te maken. In ons land kunt u Phormium als kuipplant tegen komen.

Het subtropische regenwoud in deze botanische tuin is een mengeling van naald- en loofbomen, waarin vooral coniferen van de Podocarpus familie een rol spelen. Een er van: Podocarpus totara, is vooral te vinden op het Noordereiland en kan wel 800 tot 1000 jaar oud worden.

Naast alle inheemse planten is er ook volop aandacht voor planten uit allerlei andere delen van de wereld. Door het milde en vochtige klimaat kunnen buiten in deze tuin, met succes, planten van gematigde tot tropische gebieden worden gekweekt of het nu rozen uit China of protea’s uit Zuid-Afrika zijn! In ieder geval is deze tuin een aanrader!

Anneke

T @blikopdetuin

Vragen kunt u stellen via: info@westland.groei.nl; activiteiten van Groei en Bloei afdeling Westland vindt u op: westland.groei.nl.

 

Blik op de tuin / week 15 – 2012

 

miniscule rotsplanten

Aangepaste planten

De flora van Nieuw-Zeeland kent, door de verscheidenheid aan landschappen, veel gedaanten, zoals de met sneeuw bedekte vulkanen tot de met struiken begroeide kliffen van de nationale parken op het Noorder- en Zuidereiland. Het bezoek aan het Tongariro National Park in de buurt van Lake Taupo gaf een aantal van die gedaanten prijs en ze waren verrassend. Het Tongariro National Park is 7600 vierkante kilometer groot en herbergt in haar gebied drie actieve vulkanen: de Ruapehu, Tongariro en Ngauruhoe. Deze laatste vulkaan speelt trouwens een ‘rol’ in de film ‘The Lord of the Rings’ en heet daarin ‘Mount Doom’. Aan de voet van de Ruapehu hebben we genoten van prachtige vergezichten en de stoeltjeslift die door de weersomstandigheden slechts tot de helft van berg ging, (gelukkig maar!) confronteerde ons met grote plekken van bevroren sneeuw. Prachtig allemaal, maar de alpine planten die we tijdens een korte wandeling door het vulkanische gebied tegenkwamen, waren het allermooist. Vanuit de auto leken deze planten op plekken van zand op de veelkleurige bodem van het vulkanische landschap. Eenmaal dichtbij bleken het plakkaten van piepkleine rotsplantjes, die ik later gedetermineerd heb als ‘vegetable sheep’ of wel Raoulia australis, een zilvergrijs plantje dat in ons land ook verkrijgbaar is als rotsplant. Ik ontdekte ook nog een Hebe en tot mijn grote plezier ook een Parahebe, die lijkt op de soort die ik thuis als kuipplant heb: Parahebe linifolia ‘Blue Skies’.Hoewel het bloemetje identiek was, was het plantje piepklein en gedrongen met stugge, kleine blaadjes. Ik heb trouwens ook Nieuw-Zeelandse edelweiss gezien, Leucogenes grandceps, super mooi! In Nieuw-Zeeland zijn in totaal rond de 600 soorten inheemse alpine planten te vinden. De planten zijn door de extreme kou, wind en droogte, taai, stug en gedrongen en hebben zich aangepast aan de heersende omstandigheden.

Dat laatste geldt ook voor de beplanting die we gezien hebben bij ‘Craters of the Moon’, een valei van 0,36 km2 die in de vulkanische zone van Taupo ligt. Het is een stoomveld met hete bodem, waarin de bezoekers over een speciaal aangelegd pad kunnen lopen. Het gebied bestaat uit een aantal kraters die borrelen, stomen en sissen. Deze kraters zijn voor een deel onbegroeid en hebben bijzondere kleuren. Hierdoor heerst er op deze plek een bijna onaardse sfeer. De vegetatie in dit gebied bestaat grotendeels uit piepkleine varens en mossen die zich hebben aangepast aan de omstandigheden. Veel kleiner dan normaal groeit hier ook Manuka, de theeboom, een van de symbolen van Nieuw-Zeeland. Het was indrukwekkend!

Anneke

T @blikopdetuin

Vragen kunt u stellen via: info@westland.groei.nl; activiteiten van Groei en Bloei afdeling Westland vindt u op: westland.groei.nl.

Blik op de tuin: week 14 – 2012

De tuinier als natuurbeheerder

Begin maart was de voorzitter van de KNNV afdeling Delfland, Geert van Poelgeest, te gast bij Groei & Bloei. KNNV afdeling Delfland heeft als werkgebied o.a. de gemeenten Delft, Midden-Delfland, en Westland. Doelstelling van deze natuurvereniging is om mensen enthousiast te maken voor de 3 N’s: Natuurstudie, Natuureducatie en Natuurbescherming. Dit doet de KNNV o.a. door het geven van beheeradviezen aan natuurbeheerders onder het motto: ‘Samenleven met de natuur’.

Tot deze natuurbeheerders rekenen zij ook u, als tuinier, omdat u in de tuin uiteindelijk uw eigen stukje natuur beheert. Het doel van de lezing van Geert van Poelgeest was dan ook om duidelijk(er) te maken hoe u in uw tuin met de natuur rekening kunt houden. Geert ging allereerst in op de verschillende typen tuinen die er zijn. Een tuin die er de laatste tijd erg uitspringt, is de versteende tuin. Dit is een tuin bestaande uit een verzameling van stenen, die eigenlijk niets met de natuur te maken heeft. Tegenhanger hiervan is de natuurrijke tuin, waar mens en dier zich thuis voelen. Dat dit geen ingewikkelde zaak is kwam in zijn lezing duidelijk naar voren. Belangrijk in een natuurrijke tuin zijn insectenlokkende planten en planten die bessen dragen. Door het realiseren van een aantal voorzieningen, zoals een insectenhotel en een nestkastje bent u al aardig op weg. Verder is water een belangrijk onderdeel in een dergelijke tuin. Is uw tuin niet zo groot, dan kunt u ook volstaan met een drinkbak. Hebt u een vijver zorgt u dan ook voor een goede verbinding tussen het land en het water en creëert u diverse niveaus waaronder een moerasgebied(je). Ook in de tuin zijn hoogteverschillen in planten, in de vorm van bomen, struiken en bodembedekkende planten een pré. In elke tuin, hoe klein dan ook, past wel een boom. Een meidoorn en een lijsterbes zijn goede voorbeelden. Naast het feit, dat ze in het voorjaar bloeien en bessen in de herfst dragen, worden ze ook niet al te hoog. Een andere struik met goede eigenschappen is de vlier. De bespreking hiervan zorgde voor de nodige hilariteit, omdat de zogenaamde elzenproppenschieter hierbij op de proppen kwam. Hoe u die maakt kunt u lezen in het volledige verslag dat te vinden is op westland.groei.nl onder terugblik 2012. Aan het einde van de lezing bracht Geert van Poelgeest nog het jaarthema van de KNNV onder de aandacht: bloeiende bermen. Deze campagne is op 17 maart gestart. Meer informatie kunt u vinden op http://www5.knnv.nl/afdelingDelfland.

Anneke

T @blikopdetuin

Vragen kunt u stellen via: info@westland.groei.nl; activiteiten van Groei en Bloei afdeling Westland vindt u op: westland.groei.nl.

 

 

 

Blik op de tuin: week 13 / 2012

En de kleur isx85.blauw

Naast de dieprode kleur van de pohutukawa boom in Nieuw-Zeeland is de turquoise blauwe kleur van de Huka Falls, een serie watervallen in de Waikato rivier in de buurt van Lake Taupo voor eeuwig op mijn netvlies gebrand. De unieke blauwe kleur van het water van deze waterval, maar ook van de rivier is een gevolg van het zuiver heldere water dat blauw licht reflecteert. De luchtbubbels in het water intensiveren de blauwe kleur met als gevolg een spectaculair wonder van de natuur, waar jaarlijks veel mensen komen genieten.

Prachtig blauw was ook de bloeiende Jacaranda mimosifolia, een subtropische boom, die van oorsprong uit Zuid-Amerika komt, maar door zijn schoonheid wereldwijd is verspreid. Ook in Nieuw-Zeeland is deze boom op vele plaatsen te bewonderen en ik was dan ook blij dat hij juist tijdens ons bezoek in bloei stond.

Intens was ook de blauwe kleur van Agapanthus praecox, de wintergroene Agapanthus, die in ons land als kuipplant bekend staat en van oorsprong uit Zuid-Afrika komt. Langs vele wegen op het Noordereiland hebben deze Afrikaanse lelie en zijn cultivars zich een plaatsje toegeëigend en hun aanwezigheid langs de kant van de weg zorgt voor een bijna sprookjesachtige sfeer. Toch komt deze plant, juist door zijn invasieve gedrag en ongebreidelde verspreiding, sinds 1996 voor op diverse officiële ‘onkruidlijsten’ en wordt hij sinds kort ook door het departement van natuurbehoud als een onkruid aangemerkt, dat in de hand gehouden moet worden. De National Pest Plant Accord heeft hij nog niet gehaald, want dat zou betekenen dat hij niet meer commercieel verhandeld of vermeerderd zou mogen wordenx85maar mooi blijft ie!

Planten die wel op deze lijst terecht is gekomen zijn Cortaderia jubata en selloana, pampasgras. Deze soorten, inheems in Zuid-Amerika, hebben zich in Nieuw-Zeeland zo vermeerderd dat ze inmiddels een bedreiging vormen voor veel inheemse planten, waaronder het Nieuw-Zeelandse pampasgras, Cortaderia toetoe. Dit inheemse gras is overduidelijk familie van de uitheemse soorten en ze worden dan ook vaak met elkaar verward. Het inheemse pampasgras is vooral herkenbaar aan zijn hangende bloeiwijze. Op deze lijst zijn trouwens door de jaren heen meer dan 300 uitheemse planten gekomen.

Dat veel uitheemse planten er een invasief gedrag op na houden, komt door het milde en vochtige klimaat van Nieuw-Zeeland. Begrijpelijk is daarom de propaganda die de overheid voert om mensen er van bewust te maken om hun (uitheemse) tuinplanten niet te laten verwilderen en om vooral ‘native plants’, inheemse soorten, aan te planten!

Anneke

T @blikopdetuin

Vragen kunt u stellen via: info@westland.groei.nl; activiteiten van Groei en Bloei afdeling Westland vindt u op: westland.groei.nl.