Blik op de tuin – week 29 – 2012

Roos in de problemen

Tot ongeveer twee weken geleden had ik het idee, dat alle planten in de tuin goed uit de winter waren gekomen. Helaas is de werkelijkheid anders. Een van mijn twee rozen op stam, een ‘Schneewitchen’ heeft namelijk het loodje gelegd. Dat is jammer want beide rozen stonden als poortwachters langs het tuinpad. Na een van de vele zomerstormen van de afgelopen weken hingen bij roos ‘1’ de bladeren en de knoppen slap. Vermeende oorzaak van het euvel: vochtverlies door de harde wind, zou u zo kunnen denken. Oplossing: extra water geven en afwachtenx85Maar helaas, de stelen droogden verder in en wat restte was een kale stam. Met moeite is het lelijke gedrocht dat overbleef van mijn eens zo gewaardeerd roos inmiddels aan de aarde onttrokken. De echte oorzaak van zijn heengaan staat er niet bij en nu verkeer ik in een dilemma wat terug te planten: een nieuwe roos of iets anders op stam?

Een roos op dezelfde plaats terugplaatsen is wel mogelijk, maar kan niet zomaar i.v.m. de aaltjes die het voorzien hebben op de wortels van de nieuwe aanplant. Aaltjes zijn er verantwoordelijk voor dat de roos niet zal aanslaan (rozenmoeheid). Er zijn dan een aantal opties. U kunt het gat waarin de roos staat diep uitgraven en nieuwe grond aanbrengen; in dit geval is het wel verstandig om aan de grond mycorrhiza en nuttige bodembacteriën mee te geven om snel aanslaan van de roos te bewerkstelligen. U kunt ook gewo(o)n(e) afrikaantjes (Tagetes patula) planten. Afrikaantjes hebben namelijk een aaltjesdodende werking, zodat u aan het einde van het seizoen gewoon een nieuw exemplaar kan neerzetten. Een derde mogelijkheid is om de nieuwe roos planten in een grote kartonnen doos en deze op de plek van de oude roos planten. Tegen de tijd dat het karton is verteerd, zijn de aaltjes niet meer schadelijk.

Ondanks deze mogelijkheden ben ik er nog niet uit. Voor het evenwicht in de borders is het misschien wel mooi om een nieuwe roos te planten, maar wat ik niet weet is waarom de roos na goed te zijn uitgelopen het toch niet gered heeft. Misschien voor de veiligheid toch maar een andere heester op stam? Ik ben bang dat ik toch weer voor een roos zwicht. Zeker na mijn ervaring van twee weken geleden, toen ik in een stadspark in Winchester (Engeland) een enorme border met allerlei heerlijk ruikende rozen ben tegen gekomen.

Anneke

T @blikopdetuin

Vragen kunt u stellen via: info@westland.groei.nl; activiteiten van Groei en Bloei afdeling Westland vindt u op: westland.groei.nl.

 

 

 

Blik op de tuin – week 28 2012

Het lijken net kleine roosjes!

In het verdomhoekje of…?

In de vorige column vertelde ik u over de botanische tuin in Lund. Wat me in deze tuin, in de omgeving van Lund en nog verder het land in opviel was, dat er in bijna elke tuin wel een gouden regen (Laburnum) of meidoorn (Crataegus) bloeide. In ons land echter lijkt het of beiden in de ban zijn gedaan of nog erger in het verdomhoekje zijn terecht gekomen. De reden van de afwezigheid van gouden regen in onze tuinen zou misschien kunnen zijn, dat hij geel bloeit? Jammer, want in elke tuin, groot of klein zijn de watervallen van gouden regen een sierraad. Van meidoorn weet ik, dat het verboden is om deze in bepaalde gebieden van ons land, vooral omwille van de fruitteelt te planten. Het gaat hier om Crataegus calycina, Crataegus laevigata en Crataegus monogyna. Meidoorn is namelijk gevoelig voor bacterievuur (waardplant). Dit is een bacteriële besmetting die bloesems, bladeren en twijgen bruinzwart doet verkleuren en laat verdorren. Het lijkt alsof ze door vuur zijn verschroeid. De cultivars vallen trouwens buiten deze regelgeving en dat is fijn, want als kleine boom is Crataegus laevigata ‘Paul’s Scarlet’ een aanrader. Het is een gevuldbloemige meidoorn met een overvloed aan roze bloesem in de periode mei – juni, die een hoogte van 8 tot 10 meter kan bereiken. De bloemen van Crataegus lijken net kleine roosjes en dat is niet vreemd want dit geslacht behoort tot de familie van de roosachtigen. In onze eerste tuin heb ik er ooit zelf een geplant, ik ben benieuwd of hij er nog staat?!

Een familielid van de gouden regen zult u trouwens ook volop in Zweden aantreffen. De taluds langs de wegen zijn namelijk aan het begin van de zomer op veel plaatsen gevuld met lupines; over bloeiende bermen gesproken!! Lupine is evenals gouden regen, lid van de familie der vlinderbloemigen. Op weg naar Gxf6teborg heb ik mijn ogen uitgekeken. Ook op de terugweg via de westkust van Denemarken, kwamen we ze langs de wegen tegen, vaak in gezelschap van Armeria maritima, ook wel Engels gras of strandkruid. Wat ik zelf nog niet wist is dat de zaden of wel bonen van Lupine eiwitrijk en vezelrijk en daarom een gezonde en duurzame vervanger van vlees zijn. Lupinemeel is trouwens al langer in gebruik bij de bereiding van banket, koek en pasta’s en is een goede vervanger voor genetisch gemodificeerd soyameel. Zo leer je nog eens wat!

Anneke

T @blikopdetuin

Vragen kunt u stellen via: info@westland.groei.nl; activiteiten van Groei en Bloei afdeling Westland vindt u op: westland.groei.nl.

 

 

Blik op de tuin : week 27 – 2012

O, schone boompioen...

Blik uit Zweden…

Begin juni was ik een paar dagen in Zweden. De reis er naar toe was met de auto, met als eindbestemming Gxf6teborg. Het is een lange reis met een veerboot en een lange brug, maar dan zie je ook wat. Onze eerste stopplaats was in de universiteitsstad Lund. Lund ligt in het zuiden van het land en is een van de oudste steden van Zweden. Volgens de overlevering is Lund rond 1020 gesticht door Knoet de Grote. Het historische centrum is goed bewaard gebleven en er zijn nog veel oude huizen en gebouwen. Lund heeft de grootste universiteit van Zweden, die tevens een van de oudste van Noord-Europa is. De universiteit, die opgericht is in 1666, staat in het hart van de stad. Niet ver daar vandaan ligt de botanische tuin en u zult begrijpen, dat ik die niet aan me voorbij heb laten gaan. De oorspronkelijke botanische tuin uit 1600 verhuisde rond 1860 naar de huidige locatie en is aangelegd door Jacob Georg Agardh, een bekende Zweedse botanicus en een fervente verdediger van de leer van Linnaeus. Zijn beeltenis is te vinden aan de kop van de vijver nabij de ingang. De tuin bestrijkt een gebied van ongeveer 8 hectare, waar ongeveer 7000 soorten groeien. In de tuin is een prachtig kassencomplex, dat dateert uit 1865. Het complex is onderverdeeld in 9 afdelingen met planten uit heel de wereld. Er zijn o.a. een oranjerie, een exotisch kruidenhuis, een orchideeënhuis en een cactushuis. In de tuin zijn prachtige verzorgde systeembedden volgens Linnaeus te vinden, waarin planten groeien die aan elkaar gerelateerd zijn. Er is verder een mooie rotstuin, waar ik een aantal boompioenen met een bijzondere gele en oranje/bruine kleur ontdekte, Paeonia potaninii. Deze boompioen is goed winterhard, heeft een ronde struikachtige vorm en bereikt een hoogte van ongeveer een meter. De bloemen zijn schaalvormig en zijn werkelijk schitterend en ik kan u verklappen dat ik er graag een exemplaar van in mijn tuin zou willen hebben. Gezien de tijd van het jaar hadden we het verder nog getroffen met het feit, dat ook rododendrons en Japanse azalea’s volop in bloei stonden. Niet alles was strak en formeel en in een verwilderd gedeelte van de tuin stalen, tussen het fluitekruid, de lilakleurige Allium aflatuense en Euphorbia polychroma met zijn groengele schutbladeren de show. De combinatie van deze planten was een schot in de roos. Bent u ooit in de buurt van Lund, vergeet dan een bezoekje aan deze tuin niet!

Anneke

T @blikopdetuin

Vragen kunt u stellen via: info@westland.groei.nl; activiteiten van Groei en Bloei afdeling Westland vindt u op: westland.groei.nl.

 

Blik op de tuin: week 26 – 2012

Blik op Bingerden

Bingerden en de kwekerijdagen

In het jaar van de Historische Buitenplaats 2012, zijn tal van buitenplaatsen die normaal niet voor het publiek toegankelijk zijn, op bepaalde tijden geopend. Op www.buitenplaatsen2012 kunt u alle informatie vinden. Eén van de oudst bewaard gebleven buitenplaatsen in ons land, t.w. Bingerden nabij het dorpje Angerlo in Gelderland, is in tegenstelling tot deze niet toegankelijke buitenplaatsen, sinds 1996 in het derde weekend van juni jaarlijks open voor publiek. Dan vinden er de internationale kwekerijdagen plaats. Van heinde en verre komen plantenliefhebbers naar Bingerden om er op jacht te gaan naar neusjes van de zalm op plantengebied. Dat is niet voor niets, want tal van bijzondere plantenkwekers uit binnen- en buitenland zijn dan aanwezig om hun mooiste en meest aparte planten aan de man of vrouw te brengen.

De tuinen rondom het huis zijn in de Engelse landschapsstijl en dateren van het einde van de 18e eeuw. Ze zijn ontworpen door de Duitse landschapsarchitect Posth. Toch is de buitenplaats veel ouder, want al in 970 stond Bingerden op de kaart als een versterkte boerderij met een gracht er om heen. Deze gracht diende tegen aanvallen vanaf de rivier de IJssel. Van de tuin binnen de gracht ‘binnen de garden’ is de naam Bingerden afgeleid.

Tijdens de kwekerijdagen is het volop genieten, niet alleen van de tuinen en het huis, maar ook van het publiek. Zelf was ik, op een van de dagen, plantenverkoper voor een bevriende kweker. Het leuke hiervan is, dat je er niet alleen met tal van plantensoorten maar ook met allerlei soorten mensen in aanraking komt. De verscheidenheid van het publiek is groot op de kwekerijdagen. U ziet er deftige dametjes met een Engelse look, heren met hoeden en lange jassen en ook veel buitenlandse bezoekers. Ze hebben allemaal één ding gemeen: ze houden van planten! Het was ook interessant om te horen wat de heftige vorstperiode in februari allemaal veroorzaakt heeft. De mensen waren er vol van. Zelfs aan de kust, in de buurt van Wassenaar, waren in één tuin alle rozen bevroren. Een mevrouw die even buiten Hilversum op een open plek bij een bos woont vertelde, dat door de vorst in een klap al haar groenblijvende heesters kwijt was geraakt. Ze zat er echter helemaal niet mee en ze vertelde het zelfs eigenlijk wel prettig te vinden. Hierdoor kon ze namelijk haar tuin weer eens kon veranderen; heel positief, toch?! En de planten, die kon ze op Bingerden volop uitzoeken!

Anneke

T @blikopdetuin

Vragen kunt u stellen via: info@westland.groei.nl; activiteiten van Groei en Bloei afdeling Westland vindt u op: westland.groei.nl.

 

Blik op de tuin : week 25 – 2012

 

een ware schoonheid!

Zomerse Salvia

Ik ben helemaal blij met mijn tuin. Op de een of andere manier is de groei van de planten dit voorjaar gelijkmatiger dan ooit geweest en dat is dan ook te zien. Ruimte voor meer planten in de borders heb ik helaas niet. Dat betekent, dat als ik iets moois zie, er een andere plant zal moeten wijken. Een andere optie is die onweerstaanbare plant in een pot op het terras te zetten. Dat is natuurlijk geen straf, want ook het terras en de ruimte bij de voordeur verdienen het om er gezellig en uitnodigend uit te zien. Ik heb de laatste jaren vaak Salvia in potten. Salvia’s zijn er in allerlei soorten en maten, al dan niet winterhard. Op een of andere manier ben ik altijd al aangetrokken tot Salvia. Ik weet niet precies of het nu de vorm of de kleur is, maar een ding weet ik wel salvia’s horen bij de zomer. Salvia is het grootste geslacht dat tot de familie der lipbloemigen, de Lamiaceae behoort. Er zijn zowel struikvormige als kruidachtige soorten en komen op alle continenten voor. De kruidachtige soorten kunnen zowel éénjarig of vast zijn.

Salvia is een oude Latijnse plantennaam die afgeleid is van het Latijnse ‘Salvus’, dat ‘gezond’ betekent. Echte salie, Salvia officinalis is een plant die inheems is in het mediterrane gebied, waar u hem op zonnige hellingen tegen zult komen. Omdat de plant mooie bloemen heeft en lekker ruikt is deze plant al eeuwenlang populair en al vroeg in cultuur gebracht. De Grieken en Romeinen hechtten grote waarde aan dit kruid als middel tegen allerlei kwalen. Er is zelfs een spreekwoord dat zegt: ‘waarom zou een mens sterven als hij salie in de tuin heeft?’. In de Middeleeuwen is de plant door rondtrekkende monniken, door de rest van Europa verspreid en was het kruid te vinden in elke toen bestaande kruidentuin. ”Officinalis’ betekent volgens het ‘Verklarend woordenboek van wetenschappelijke plantennamen’: afkomstig uit de werkplaats van de apotheker of is een verwijzing naar de geneeskrachtige werking.

Deze Salvia doet het niet alleen uitstekend in een pot, maar is ook een sierraad in de border, naast vele andere winterharde soorten. Vorstgevoelige subtropische soorten, die over het algemeen uit Zuid-Amerika en Mexico afkomstig zijn, kunt u beter in een pot zetten, zodat u die in de winter binnen kunt laten overwinteren. Voor mooie salviasoorten kunt u trouwens terecht bij Sunsister op het Nollaantje in Maasdijk; een bezoek is de moeite waard!

Anneke

T @blikopdetuin

Vragen kunt u stellen via: info@westland.groei.nl; activiteiten van Groei en Bloei afdeling Westland vindt u op: westland.groei.nl.